Kraliçemiz,baş tacı…
Manası kalmıyor
hayat anlamını yitiriyor,
yine gittin…
Yokluğun gözlerimde,kapatamıyorum
uykular uzaklaştı benden…
Seninle beraberler onlar,
yanında, sana yakınlar…
Dokunamadığım yüzünde,
saçlarında,
soluduğun dudaklarındalar…
Sen dalarken uykuya
Sensizlik ağrıları
bil ki gözlerimde…
Yokluğunun yorgunluğuyla
kıvranıyorum…
Küskünüm onlara
dayanamadılar yokluğuna,
vedalaşırken
dokunamadığım tenine heveslendiler,
öpemediğim dudaklarına özendiler…
Seni anlatıyorlar,
öyle mutlular
kanatlanmış uçuyorlar…
Sarılamadığım bedeninle
yatağında sarmaş dolaş,
haber gönderiyorlar bana…
Tir-i müjgan, kapattığında
gözlerindeki mahmurluğu
okşuyorlarmış
benim sevemediğim yüzünü,
fısıldıyorlarmış kulağına
aşkın bütün ince seslerini…
Rüyalarına bir başkası girdiğinde
acılar dağlıyor yüreğimi,
orada,
yanında olmayı
o kadar çok istiyorum ki;
odanın karanlığı olup
seni sarmayı,
soluduğun nefes olup
dudaklarında dolaşmayı,
dileğinde arzularına amade,
ruhunun bütün isteklerine eğilmeyi
yakınında hizmetkarın olmayı…
Sen ey güzel kraliçe;
uykularım orada,
düşlerim yanında,
rüyalarım da ayrıldılar
yapayalnız kaldım buralarda…
Ne olur;
beni,
Sen misafir et bari rüyalarında…
Mutluluğun olayım
seveyim aşkla…
Özlemin o kadar büyüdü ki;
Sen yoksun…
Sesin yok…
Kaybolan uykularım,
Beni hayallerimden de
mahrum bırakan;
ruhum, aklım,
bilmelisin hepsi sende,
Seninle…
Orhan Çimen